صبرى ( 1287 ) خليل اللّه صبرى ، فرزند اسد اللّه ، در سال 1287 هجرى شمسى در سنندج قدم به عرصهء هستى نهاد . جد اعلاى وى محمود بيك صبرى است كه نسبش به صلاح الدّين ايوبى مىپيوندد كه در عصر صفوى به ايران كوچيد و در اين سرزمين متوطن گرديد . خليل اللّه صبرى تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد . آنگاه در رشتهء معقول و منقول به تحصيل ادامه داد و به اخذ ليسانس توفيق يافت ، سپس در رشتهء قضايى به كار پرداخت و در سمتهاى مختلف انجام‌وظيفه نمود و در سال 1324 كتابى به نام " روش دادرسى " طبع و نشر كرد و در سال 1327 منتخبى از اشعار خود را به چاپ رسانيد و در سال 1344 كتابى تحت عنوان " طبقات آيات " در موضوع طبقه‌بندى آيات قرآن از لحاظ موضوعى منتشر ساخت . صبرى در سرودن شعر از قدرت و توانايى برخوردار است و مثنوى زير به نام " اخوت افراد بشر " كه از طرف بنگاه راديو لندن طرح و به مسابقه گذارده شده بود ، شركت و به عنوان برنده شناخته گرديد و جايزه گرفت . اخوّت افراد بشر الا اى گل بوستان وجود * بهين كوكب آسمان وجود چراغ فروزان بزم حيات * مهين گوهر رشتهء كاينات سخن كوته اى زادهء بوالبشر * كه هستى تو ايجاد را تاج سر چرايى بدين رتبت و احتشام * به آزردن نوع خود شادكام تو آنى كه با نوع خود سربه‌سر * بزادى ز يك مادر و يك پدر